YOKSULLARIN ÖLÜMÜ
YOKSULLARIN ÖLÜMÜ
Ölüm, avutur da; -ne çare ki- yaşatır da;
Hayatın sonu, yine de tek ümit, tek güven;
Bizi bir iksir gibi kavrayan, sarhoş eden;
Karda kışta; boralar, tipiler arasında.
Akşamlara kadar didinmek gücünü veren;
Parıldayan tek ışık, kapkaranlık dünyada;
Dört kitabın yazıldığı o koskocaman handa
Mümkün artık doyup, dinleyip uyuyabilmen.
Sihirli parmaklarla, üstüne titreyerek,
Uykuların en güzelini getiren melek;
Yoksulun, çıplağın yatağını yapan eller.
Tılsımlı ambar; tanrıların şerefi şanı;
Yoksulun dağarcığı ve en eski vatanı;
Bilinmedik bölgelere açıklan tâk-ı zafer
CHARLES BAUDELAİRE
14/5/2008 | Kategori: Cagdas Fransiz Siirleri | Yorum ( 1 ) Yorum yaz! Kalici Baglanti
<<Önceki Sayfa
|/|Sonraki Sayfa>>
Arkadasina Gonder!
Herkes yalnız başına ölecektir, derler. Sanki yaşayışlar paylaşılabilirmiş,paylaşılırmış gibi... Bir piyesten mi hatırlıyorum ne:
" - Zaman geçer ve insan harcadığı zamanda yalnız kalır."(Tarık Buğra)
Konu: Merhaba canım...
O güzel yüreğini ve kalemini gönülden kutluyorum canım.
Kalbinde sevgi,yüzünde gülümseme bir ömür boyu daim olsun.
İyi geceler.
Baglanti >